و قد علمت انّ علمه عندك ، و اسبابه بيدك ، و انت الّذى تقسمه بلطفك ، و تسبّبه برحمتك . اللّهمّ صلّ على محمّد و آل محمّد و اجعل لى يا ربّ رزقك واسعا ، و مطلبه سهلا ، و مأخذه قريبا ، و لا تعنّنى بطلب ما لم تقدّر لى فيه رزقا فانّك غنىّ عن عذابى و انا فقير الى رحمتك ، فصلّ على محمّد و آل محمّد وجد على عبدك انّك ذو فضل عظيم » . يعنى : « بار الها ! من محل روزى خود را نمىدانم و بر اساس گمانهايى كه به قلبم خطور مىكند ، شهرها را جستجو مىكنم ( تا بدان برسم ) ، در اين قضيه حيران و سرگردان مانده‌ام كه ( روزى من كجاست ) آيا در دشت و صحراست يا در كوهها ؟ در زمين است يا در آسمان ؟ در خشكى است يا در دريا ؟ به دست چه كسى است و به جانب چه كسى بايد رفت ؟ اما مىدانم كه تو هم محلّش را مىدانى و هم موجبات و اسبابش به دست تو است . و آن را بر اساس لطف و رحمتت تقسيم مىكنى . خدايا ! بر محمد و آل محمد درود فرست و روزى مرا وسيع گردان ، طلب آن را آسان و محل دريافتش را نزديك قرار بده و براى آنچه برايم مقدّر نشده مرا به رنج نينداز ( تا زحمت بيهوده در طلبش نكشم ) همانا تو از عذاب من بىنيازى ولى من به رحمت تو محتاج هستم ، پس بر محمد و آل محمد درود بفرست و بر بنده‌ات ببخشاى كه تو صاحب فضل و عنايتى عظيم هستى » « 1 » ح - براى دفع ترس از ظالم و وارد شدن بر سلطان ( جائر ) خوب است

--> ( 1 ) « عبيد بن زراره » گويد : نزد حضرت صادق - عليه السّلام - بودم كه فردى از شيعيان حضرت وارد شد و از فقر و تنگدستى خود به ايشان شكايت برد و ابراز داشت كه براى طلب روزى ، شهرها را مىگردد ولى جز فقر بر او افزون نمىگردد . امام صادق - عليه السّلام - به او فرمود : وقتى نماز عشاء را گزاردى ، با دقت و حوصله بگو : اللهم انه ليس لى علم . . . مدتى نگذشت كه ديديم فقر از او زايل گشته و احوالش رو به راه گرديده است » ، ( فلاح السائل ، سيد بن طاوس فصل 26 ، تعقيبات نماز عشاء ص 7 - 256 ) .